30 gün boyunca günlük iş akışımı yapay zeka destekli editör (agentic IDE — Cursor, Antigravity gibi araçlar) ile yürüttüm. Sonuç tek cümleyle özetlenebilir: daha fazla kod değişikliği, aynı inceleme kapasitesi — bazen yetmiyor.
Kazanç netti: tekrarlayan kod (boilerplate), test iskeleti, veritabanı migration taslağı, README taslakları. Kayıp da netti: iş kurallarını inceleme süresi arttı. Yapay zeka "doğru görünen" ama iş kuralını bozan kod üretiyor; özellikle para ve kimlik doğrulama (auth) tarafında bunu sık gördüm.
Kendime koyduğum kural basit: yapay zeka çıktısı = taslak. Birleştirmeden önce para, stok, auth, tekrarlanabilirlik checklist'ini geçmeden merge yok. Asistanın özetini PR açıklamasına yapıştırmak inceleme değil.
Hızı metrik sanmıyorum; incelenebilir, anlaşılır değişiklik sayısı metrik. Haftalık retrospektifte "kaç PR yapay zeka ağırlıklı, kaçında canlı ortam sorunu oldu" diye bakıyorum — hisse değil, sayı.
Özet: Yapay zeka üretimi artırır, inceleme kapasitesini artırmaz. Taslak olarak kullan, iş kurallarını insan doğrulasın.